BIAFF 2016 დასრულდა!

The world through a gemini's eyes

როგორი სევდისმომგვრელია საიდანღაც წასვლა არა?! არ აქვს მნიშვნელობა შენი სახლიდან თუ სხვისი სახლიდან თუ სულაც სასტუმროდან… იქ, სადაც თუნდაც სულ რამდენიმე დღე იცხოვრე, რაღაცნაირად შენი ხდება… შენსა და ამ ადგილს შორის თითქოს უხილავი ძაფები იბმება და შენი ყოველი წასვლა ამ ძაფების დაწყვეტაა. არ ვიცი… შესაძლოა უბრალოდ ეს სევდა იმ – “დიდი წასვლის” ასოციაციური გახსენებაა…

ბათუმი ასეთი ბუნდოვანი სევდით დავტოვეთ… თუმცა უფრო მეტი იყო შვება, რომ ბოლოს და ბოლოს ამ დაუსრულებელ წვიმას თავს დავაღწევდით, მაგრამ ყველაზე მეტი იყო სიხარული – საკუთარ სახლში დაბრუნების სიხარული – Home Sweet Home ♥

მაშ ასე, BIAFF 2016 ანუ ბათუმის საავტორო კინოს საერთაშორისო კინოფესტივალი დასრულდა!

ფესტივალის ფარგლებში სულ 9 მხატვრული ფილმი ვნახე, აქედან 7 საკონკურსო:

View original post 820 more words

BIAFF დღე მეექვსე

The world through a gemini's eyes

საკონკურსო კინოჩვენებების ბოლო დღე… და ვინაიდან ხვალ თბილისს უნდა დავუბრუნდე, ჩემთვის ბათუმის წლევანდელი კინოფესტივალის ბოლო დღეც… BIAFF-ის დახურვის ცერემონიალისა და გამარჯვებული ფილმების შესახებ უკვე ინტერნეტით მომიწევს შეტყობა და ძალიან მაინტერესებს რა გადაწყვეტილებას მიიღებს ჟიური. მე მათ ადგილზე გამიჭირდებოდა არჩევანის გაკეთება, რადგან წელს მართლა ძალიან საინტერესო საკონკურსო ფილმები შემოგვთავაზა ბათუმის კინოფესტივალმა. და არა მარტო საკონკურსო ფილმები😉

მაგრამ მანამდე მეექვსე დღის მონაგარზე ვისაუბროთ, რომელზეც წვიმისგან სრულიად სველი მივედი და კარგა ხანი იმაზე ვფიქრობდი ამ სიკეთის ჟამს არ გავციებულიყავი… ასეთი განუწყვეტელი წვიმები პირველად ვნახე ჰუჰ…

დანის ტანოვიჩის “სიკვდილი სარაევოში

ფილმის სახელის გაგებისთანავე დავინტერესდი მისით, რადგან სწორედ წინა დღეებში ინტერნეტში რაღაცის ძიების დროს სარაევოს ომის ისეთი ამაზრზენი ფოტოები გადამეყარა, რომ არც მიკვირს რომ ვერაფრით ვიხსენებ მანამდე რას ვეძებდი. გარდა ამისა, ეს სახელი კიდევ ერთი ძალიან ცნობილი სახელის რემინისცენციებს იწვევს (გამოიცანით რომლის😉 ), ამდენად ეს ფილმი პირველი შევიდა ჩემს ამფესტივალისეულ “ვოჩლისთში” და უნდა ვაღიარო, იმედები არ გაუცრუებია.

ფილმში მთელი მოქმედება სასტუმრო…

View original post 668 more words

BIAFF2016 _მეხუთე დღე

Fiore.Live

პარასკევია, ისევ და ისევ არ ჩერდება წვიმა, ძალიან მეზარება ასეთ ამინდში გარეთ გასვლა, მაგრამ ვიცი საინტერესო დღე მელის წინ. ასე რომ, სიზარმაცე გვერდზე გადავდე, ვისაუზმე, მოვემზადე და გარეთ გავედი. ქუჩაში გუბეებია, აუტანელი გახდა გზა. ძალიან დიდი დილემის წინაშე ვარ, მინდა მივიდე სასტუმრო “დივან”-ში, დავესწრო გელა ბაბლუანის მასტერკლასს თემაზე “კინორეჟისურა დაბალბიუჯეტური ფილმისთვის”  და შემდეგ “აპოლოში” ფილმიც მელოდება, ამ დროს მგონია ვერ მოვასწრებ მისვლას და სახლში დაბრუნებას ვფიქრობ. გზაში მთელი 1 საათია ვარ. ამხელა საცობები იცის ხოლმე მთავარ ქუჩებზე წვიმის დროს. სულ მიკვირს ასე რატომ ხდება. 12038537_849875841759629_7859458135921314738_n

ვიცი მოსაწყენი და დამთრგუნველი ტექსტით დავიწყე წერა. ისიც ვიცი რომ არასწორად ვიდექი დილემის წინაშე. ან უკან, სახლში უნდა დავბრუნებულიყავი ან წინ გამეგრძელებინა გზა. მე უკან დახევა არ მჩვევია, შეიძლება მხოლოდ რამდენჯერმე ცხოვრებაში, ისიც ძალიან მინანია. წინ წავედი. მიხარია, მაინც მოვასწარი მოსვლა, მართალია დაგვიანებით მაგრამ მივედი და ეს უკვე პოზიტივია ჩემთვის. სურათებიც გადავიღეთ. გელა ძალიან დადებითი პიროვნება ჩანს, მხიარულია.

dsc_0856გელა ბაბლუანი

“აპოლოში” რაღაც საორგანიზაციო…

View original post 75 more words

BIAFF2016 _ მესამე დღე

Fiore.Live

Biaff  Volunteers

მთელი დღე მოხალისეებთან ერთად გავატარე. არცერთი ფილმი არ მინახავს დღეს, მაგრამ არც ვნანობ. ფესტივალის ფარგლებში ბევრი საინტერესო ახალგაზრდა გავიცანი. მათი შეხედულებები, კრეატიული აზროვნება, ხუმრობა თუ უბრალოდ დღის ბოლოს დაღლილი სახე ჩემთვის რაღაცით საინტერესო აღმოჩნდა. თავიდანვე ვიცოდი რომ მათთან საერთო ენას გამოვნახავდი, ვიცოდი ისიც რომ რასაკვირველია ყველასთან ერთნაირად ვერ დავმეგობრდებოდი, ყველაზე უცნაური კი ისაა რომ, ამის მიუხედავად ყველა მათგანის მიმართ დადებითი ემოციები მაქვს. არა, ზოგის მიმართ უფრო მეტად, ამას ვერც ვუარყობ.🙂

img_6582

ეხლა კი ცოტა რამ  საქმეზე, რასაც ისინი აკეთებენ:  სტუმრებთან ურთიერთობა, მასტერკლასები, კინოთეატრის ინფო ცენტრში ყოფნა, მედეა სიახლეები და სხვ.  ნატო და ზვიადი სულ დაკავებულები არიან, გამუდმებით ესაუბრებიან სტუმრებს ან საორგანიზაციო საკითხებს აგვარებენ. ამის მიუხედავად მოხალისეებზე ზრუნვას მაინც ახერხებენ. დღეს ვიღაცამ მკითხა, სახელი არ მახსოვს, (არა, არაა… ვიტყუები) სახელი არ ვიცი, პირველად არ ვხედავ მაგრამ… ხოდა მკითხა – “საჭმელი ჭამე? რამე თუ არ მოგეწონა მითხარი, თუ ვინმეს რამე არ მოსწონს შესაცვლელია და შევცვლით.” მართლა გამიკვირდა. ამდენი საქმე აქვთ…

View original post 71 more words

BIAFF2016_მეორე დღე

Fiore.Live

BIAFF2016  მეორე დღე _ ანუ კინოჩვენებების პირველი დღე კინოთეატრ “აპოლოში“. ფილმების ჩვენება 12 საათიდან დაიწყო, მაგრამ მე საღამომდე გადავწყვიტე მოცდა. რათქმაუნდა ბილეთი წინასწარ მაქვს დაჯავშნული და ვიცი რომ ადგილი შემხვდება, ისიც ვიცი რომ ფილმის სანახავად უამრავი ადამიანი მოვა, იმაზე გაცილებით მეტი ვიდრე “აპოლოს” დარბაზშია ადგილები. მაგრამ მე არ ვნერვიულობ. ყველა მეგობარს ვინც ვიცი რომ ბათუმშია, ან კინოს გამო შეუძლია ჩამოვიდეს გავუგზავნე ინფორმაცია ფილმებზე და დასაჯავშნი ლინკი.  ეს ერთი კვირა დიდი შესაძლებლობა მგონია ყველასთვის, ნახონ კარგი ფილმები მსოფლიოს თითქმის ყველა ქვეყნიდან და თანაც სრულიად უფასოდ.

14445551_1187493151315632_312750557_n

სანამ ჩემს მიერ არჩეულ ფილმზე ვისაუბრებ მინდა ავღნიშნო ფესტივალზე მოხალისეების ჩართულობა. “აპოლოში” მდებარე ინფო ცენტრის გამართულად მუშაობა და ახალგაზრდები, რომლებიც მთელი პასუხისმგებლობით ეკიდებიან დაკისრებულ მოვალეობას.

თემას ცოტა გადავუხვიე. იმას ვამბობდი რომ, ჩემი არჩეული ფილმი 2016 წლის, რალიცა პეტროვას ფილმი “უღმერთოა”. ფილმი ლოკარნოს კინოფესტივალის პრიზიორია, თანაც საკმაოდ საინტერესო თრეილერი აქვს და მგონია კარგი იქნება.

ერთი შეხედვით უფერული ყოველდღიურობა, უმაკიაჟო, ჩვეულებრივი ექთანი ქალი _ განა

View original post 186 more words

BIAFF2016 პირველი დღე_გახსნა

Fiore.Live

BIAFF  ფესტივალის გახსნას განსაკუთრებით ველოდებოდი, რადგან წელს პირველად ვესწრები და უსაზღვრო მოლოდინი, ინტერესი, ემოციები განსხვავებულად მომეძალა. დღეებს ვითვლიდი და აი როგორც იქნა დადგა საღამოს 7 საათი. ბათუმის საზაფხულო თეატრთან შეკრებილი უამრავი ცნობილი სახე, პრესა, ტელევიზია და ფესტივალით დაინტერესებული ხალხი დამხვდა.

თეატრში შევედი, როგორც სხვა ბლოგერებს ან მოხალისე ფოტოგრაფებს, მეც მინდოდა კარგი ფოტოები და ვიდეო გადამეღო, კიბეს ზევით ავუყევი, შედეგმა მართლა გამაოცა. ვიცოდი რომ ბევრი სტუმარი იქნებოდა, მაგრამ ამდენი ადამიანი ერთად თეატრის ფოიეში ამ დღის ერთერთი ყველაზე კარგი შთაბეჯდილება იყო ჩემთვის.

დარბაზში ადგილი მოვძებნე, დავჯექი და არც კი მიფიქრია რომ ჩემს ირგვლივ ისხდნენ ადამიანები რომლებმაც რაღაც შეცვალეს, თავის სიტყვა თქვეს ამ ცხოვრებაში. ერთერთი მათგანი კინომატოგრაფი – ბერდია ინწკირველი გახლდათ. ის ძალიან მორიდებული პიროვნება მომეჩვენა, მორიდებით ავიდა სცენაზე და ბევრი ლაპარაკი არც კი უფიქრია, მხოლოდ ერთი სიტვა თქვა “მადლობა” და სცენიდან  ჩამოვიდა. მან ამ საღამოს ყველაზე დიდი ოვაციები დაიმსახურა.

BIAFF-ის მე-11 გახსნა ბათუმს აჭარის მთავრობის თავჯმდომარე – ზურაბ პატარაძემ და ქალაქის…

View original post 106 more words

BIAFF დღე მეორე

The world through a gemini's eyes

ამ დღესაც მხატვრული ფილმების კონკურსი ავირჩიე. საერთოდ კინოფესტივალზე ჩემი პრიორიტეტი ეს კონკურსია და არა იმიტომ რომ დოკუმენტური ან მოკლემეტრაჟიანი ფილმები ნაკლებად მიყვარს. უბრალოდ მინდა ასე თუ ისე სრული წარმოდგენა შევიქმნა ერთ-ერთ კონკურსზე მაინც, მაინტერესებს ჩემი და ჟიურის რჩეული რამდენად დაემთხვევა ერთმანეთს. ჩემთვის ყველაზე მოსახერხებელ დროს კი სწორედ სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმები გადის, ასე რომ, პრინციპში არჩევანი არც მქონდა. არა, უნდა ვაღიარო, ეს ფილმები მაინც ყველაზე მეტად მიყვარს😉

მაშ ასე…

მე, ოლგა ჰეპნაროვა ვარ

(იქნება სპოილერები)

მოდი დავიწყოთ რიტმით… ჩემი აზრით კინოში ყველაზე მნიშვნელოვანი და ალბათ ყველაზე რთულად მისაღწევი ერთი მხრივ სიუჟეტის და მეორე მხრივ კადრის შიგნით მოქმედების რიტმული განვითარებაა.

v_05_Mozart_komponiert_und_spielt_Billard_wmv.gif

ფილმს რაც უფრო დაბალი ტემპი აქვს (და საავტორო კინოს უდიდესი წილი სწორედ ასეთზე მოდის), მით თვალშისაცემია არასწორად დასმული სასვენი ნიშნები. როგორც ცურვისას დარღვეული სუნთქვა გღლის და გახრჩობს, ასევეა ფილმის ყურების დროსაც – თუ ფილმის ავტორი თავად არ არის კინომოყვარული, ის ალბათ თავის ფილმს ვერასდროს აფასებს მაყურებლის მდგომარეობიდან და შესაბამისად…

View original post 566 more words