შველის თუ არა ქართველ რეჟისორებს სხვა ქვეყნის პროტექცია

გლეხის ბიჭის ბლოგი

my-good-hans

საკმაოდ დიდ სირთულესა და პასუხისმგებლობას წარმოადგენს ფილმის გადაღება. მით უმეტეს, მაშინ, როცა მაყურებელი შენგან ბევრს ელოდება, ჩემო კარგო, ჰანს!

არც გამომსახველობის განსაკუთრებულობა, არც სცენარის სიმდიდრე – მშრალზე დარჩენილ მაყურებელს იმედიც ეცლება და მუდმივად გაურბის გრეტას მსგავსად. სამშობლოს მონატრებას რომ სხვა ერის შვილებიც აღიქვამენ და ქართველებზე ნაკლებად არ განიცდიან, მგონი ყველასთვის ცხადია. თუმცა, ნოსტალგიურობისთვის ხაზგასმის საჭიროება მინდაძემ მაინც დაინახა და მთავარ სათქმელად მაყურებელი მას უფრო აღიქვამს.

თავისუფლებისთვის ბრძოლა, გაქცევა, დაუმორჩილებლობა, ტყვეობასთან, დაუფასებლობასთან შეუგუებლობა, სიყვარულის უგულებელყოფა – ასეთი  მახასიათებლებით ფილმი ერთი შეხედვით იმაზე უკეთესი უნდა ყოფილიყო, ვიდრე აღმოჩნდა. საინტერესოა, რომ მხოლოდ სათქმელის მრავალფეროვნებამ და ბევრ პლანზე გაჭრამ ვერ უშველა ფილმს. სექსუალობის უძლურად წარმოჩენამ კი ისევ და ისევ გამოხატვის კომპლექსებთან მიგვაბრუნა. გაუგებარია, რისი თქმა სურდა ამით რეჟისორს- იმის, რომ უცხო გარემოში, ტყვეობაში გამრავლების სურვილი გამქრალია, გამოსავალის არარსებობა-გზის დახშობა თრგუნავს ამ ინსტინქტს თუ იგი სადისტური ელემენტების მქონე ქცევად გარდაიქმნება პრობლემების თანაარსებობისას. ჭადრაკის მეფის ვაგინაში შეტენვით ალბათ ან იმპერიოდის ტირანი მმართველების უკან შებრუნება და…

View original post 204 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s