არ დაგავიწყდეთ ბესო

სამარხვო ბლოგი

me_var_besoბესოს ყველა იცნობს. ბესო ყველას კლასელია, ყველა საცხოვრებელი კორპუსის სადარბაზოშია, თქვენ ყოველდღიურად ხედავთ მას,- ავტობუსში თქვენს გვერდით ზის, ამავე ავტობუსს კი, როცა გაჩერებიდან დაიძვრება, კიდევ ერთი ბესო მოსდევს სირბილით რომ ღიად დარჩენილ კარებში ამოასწროს. კი, თქვენც ბესო იყავით, ზოგიერთი თქვენგანი მაინც. მერე გაიზარდეთ და დაგავიწყდათ. „ბესო” კი იმისთვის არის რომ ეს შეგახსენოთ.

სიმართლე რომ ვთქვა, მე არ მინახავს ამაზე უფრო მართალი ქართული ფილმი. ის არ კოპწიაობს და არ ვარდება თვითტკბობაში. სამწუხაროდ, უკანასკნელი ორი რამ ძალზედ ახლობელი და მშობლიურია ქართული კინემატოგრაფისათვის, როდესაც ხელოვანი, იქნება ეს დრამატურგი თუ რეჟისორი, ზედმეტად გაერთობა ხოლმე  სცენებით. უყურებ ფილმს და კადრების პარალელურად წარმოგიდგება რეჟისორის სილუეტი, რომელიც დგას კინოკამერის უკან და სიამოვნებისგან ხელებს იფშვნეტს, ცეკვით სცემს ბოლთას და მხრებს ათამაშებს. თავიანთი ნამუშევრების წარდგენისასაც ინარჩუნებენ ამ პოზას, ეშმაკური ღიმილი დასთამაშებთ ხოლმე სახეზე და ტკბებიან მოლოდინით, როგორ გააოცებენ მაყურებელს. გულში მანტრასავით იმეორებენ, – “ნახეთ რა გადავიღე, მმმ… თითებს ჩაიკვნეტთ”! ზოგჯერ, მართლაც კარგი ფილმი გამოსდით ხოლმე, მაგრამ რაღაც ისე არ არის, ზომიერება…

View original post 295 more words

Advertisements

ფემინისტი ხარ?! ეს შენ გეხება ^^

“If you want to tell people the truth, make them laugh, otherwise they'll kill you.”

Feminism is a range of movements and ideologies that share a common goal: to define, establish, and achieve equal political, economic, cultural, personal, and social rights for women.

მანიკურიანი მუშტი

რამდენიმე ხნის წინ დაიწყო კამპანია, თუ რაღაც მსგავსი, იმის მოთხოვნით, რომ პარლამენტში “ქალებისა” და “მამაკაცების” რაოდენობა გათანაბრდეს. რა ვქნა და ამას პოზიტიურ დისკრიმინაციად აღვიქვამ. “აქტივისტები” არც “კაცების” უუნარობაზე წუხან, არც მათ უგუნურებაზე, არც მიკერძოებულობაზე და ა.შ. ან თუ წუხან ამას მათ “კაცობას” უკავშირებენ. ისინი წუხან მხოლოდ იმის გამო რომ ისინი “კაცები” არიან და რომ მათი რაოდენობა მთავრობასა და პარლამენტში გაცილებით აღემატება “ქალებისას”.

იდება არგუმენტები, მსგავსად შემდეგისა: “ბრიტანელმა მეცნიერებმა დაამტკიცეს, რომ  ბლა ბლა ბლა , ქალები უკეთ ახერხებენ ბლა ბლა ბლა, ვიდრე კაცები, და ამიტომ ქალთა პროცენტული წილი უნდა გაიზარდოს ბლა ბლა ბლა.”

View original post 581 more words

“ჯეიმს უაიტი” – სანდანსის კინოფესტივალის შემდეგ ბათუმში

შოშანას კონტროლის ზონა

ბათუმის საავტორო კინოს ფესტივალი (BIAFF) წელს უკვე მეათედ ჩატარდა, რაც ძალიან სასიხარულო ფაქტია ქართველი კინომოყვარულებისა და ფესტივალის ორგანიზატორებისთვის. BIAFF-ს კიდევ უფრო რესპექტაბელურს ხდის ფაქტიც, რომ საკონკურსო ფილმების დიდი ნაწილი უკვე ნაჩვენები და სხვადასხვა ჯილდოს მფლობელია, ისეთ ცნობილ კინოფესტივალებზე, როგორებიცაა “სანდანსი”,”ტორონტო”, “ლოკარნო”, “კანი” და ა.შ.

“სანდანსის” მაყურებლის ჯილდოს მფლობელი “ჯეიმს უაიტი” ბათუმის კინოფესტივალის მხატვრული ფილმების საკონკურსო სექციაში აჩვენეს.

ჯოშ მონდის ფილმს, მისი თრეილერის ნახვის შემდეგ განსაკუთრებულად ველოდი. მასში ხომ მთავარ როლებს ჩემი საყვარელი სერიალების “სექსი დიდ ქალაქში” (Sex and the City) და “გოგონების” (Girls) მსახიობები თამაშობენ.

ჯეიმ უატი ახალგაზრდა, სიმპათიური და ემოციური მწერალია, რომელსაც თავის გრძნობებთან და ემოციებთან გამკლავება ძალიან უჭირს.

ფილმი ჯეიმს უატის მამის დაკრძალვის სცენით იწყება, ცოტა ხნის შემდეგ კი ირკვევა, რომ ჯეიმსის დედაც სასიკვდილო სენითაა დაავადებული. ფილმის სათაურიდან გამომდინარე მაყურებელი ფოკუსირებას იმავე სახელის მქონე გმირზე ახდენს, თუმცა ვთვლი რომ ამ ფილმში მეორეხარისხოვანი არცერთი როლი არ არის.

სიუჟეტი ნიუ-იორკში ვითარდება, სადაც კრისტოფერ ებოტის გმირი და დედამისი ცხოვრობენ. ჯეიმს უატი მოულოდნელად…

View original post 129 more words

გაყინული ემოცია და Tikkunი

rusa's blog

tikkun2 Tikkun ასე ჰქვია ერთ ებრაულ ფილმს, რომელიც მხატვრული კინოს სექციაში იყო წარმოდგენილი. ვფიქრობდი რომელ ფილმზე დამეწერა პოსტი და ჩემს რამდენიმე ჩამონათვალში ესეც მოხვდა.

მთავარი გმირი ჰაიმ-აარონი იერუსალიმში ცხოვრობს, იეშივაში სწავლობს და ყველასგან გამოირჩევა რწმენით. ყოველთვის ვიცოდი, რომ გამორჩეულ ადამიანებს უწევდათ ხოლმე ცხოვრებაში უფრო მეტი სირთულის გადალახვა და თავიდანვე ნათელი იყო, რომ კარგს არაფერს გვიმზადებდა ებრაელი რეჟისორი.

ერთ დღეს ჰაიმ-აარონი გონებას კარგავს, ძლივს გადაურჩება სიკვდილს და ამის შემდეგ იწყება ყველაფერი. ნელ-ნელა მყარი რწმენა ეჭვქვეშ დგება, ცხოვრების წესის გაიდეალება ამაო ხდება და გზიდან გადახვევა ხსნის ერთ-ერთ გზად რჩება. პარალელურად მამამისი გრძნობს შვილის შეცვლას და პერიოდულად კოშმარები ესიზმრება, იმის შიშით, რომ ჰაიმ-აარონის გაცოცხლებით ღმერთის ნება უარყო და ახლა უფალი დასჯით ემუქრება.

tikkunორი საათის განმავლობაში არ აღმიქვამს როგორც დინამიური ფილმი, მხოლოდ სტატიკა, გაჩერებული, შავ-თეთრი კადრებით. ფილმი ერთი დიდი ფოტოალბომი უფრო იყო, რომელიც კარგად ფოკუსირებული ფოტოებით აკინძულს ჰგავდა. ფილმის მთელი დატვირთვაც კადრებზე მოდიოდა, სიმშვიდეზე, ადამიანის შინაგან ხმაზე, რელიგიაც იგრძნობოდა და ყველაფერი ის, რაც პერსონაჟის ირგვლივ…

View original post 189 more words

კინოს აღქმა და ყურადღების მიღმა დარჩენილნი

Surreal Child

 ბათუმის საავტორო ფილმიების საერთაშორისო კინოფესტივალი თითქმის დასრულდა. მზე, ზღვა და BIAFF-ი ერთი წლით დაგვემშვიდობა. ბევრი ფილმი ვნახეთ, ბევრზეც ვიმსჯელეთ და დავწერეთ კიდეც, თუმცა იყო ისეთებიც, რომლებმაც მაყურებელს თავი სკანდალურობითა და გამომწვეობით არ დაამახსოვრა, ამიტომაც ისინი შედარებით ყურადღების მიღმა დარჩნენ. შევეცდები რამდენიმე ასეთი ფილმი ჩამოვთვალო.

 ჩემი სუბიექტური დამოკიდებულება მეტად ახლოსაა ბრესონისეულ მოწონდებასთან, უმჯობესია მაყურებელმა ჯერ ფილმი იგრძნოს სანამ მის გაგებას დაიწყებს. გაგება და ქვეტექსტების ძიება რაღა თქმა უნდა არანაკლებ მნიშვნელოვანია, მაგრამ როდესაც უზარმაზარი ეკრანის წინ ზიხარ შენი რაციო იმის ძებნაში არ უნდა იყოს, თუ რა დევს თითოეული სცენის მიღმა. აღნიშნულის გამო თავიდანვე მივესალმე გახსნის საღამოზე ოთარ იოსელიანის მოწოდებას იმის შესახებ, რომ ნაკლები ენერგია დაგვეხარჯა სუბტიტრების კითხვაზე და დაკვირვებით გვენახა ფილმი. სხვა შემთხვევაში რთულია იგრძნო თავად ის მთლიანობა, რაც ზოგჯერ რამდენიმე საათიც კი შენს წინ იშლება. კინოს ისტორიას თუ გადავხედავთ ის სულაც არ წარმოადგენდა თავდაპირველად ინტელექტუალურ წყაროს, თუმცა მადლობა ღმერთს ასე აღარაა და დღეს კარგად გაკეთებული ფილმის მიღმა მნიშვნელოვანი სოციალური თუ იდეოლოგიური…

View original post 570 more words

პორნო- სიყვარული და გეი ეიზენშტეინი

Sgt. Pepper's Blog

პორნო დიდ ეკრანზე და გასხმები 3D-ში- მოლოდინი ასეთი იყო

რეალურადაც ასე მოხდა. უფრო მკაფიო მაგალითი რომ მოვიყვანო: ეაკულაციის სცენის დროს  სპერმა პირდაპირ მაყურებელს “შემოესხა” 3D ეფექტის გამოყენებით, რა დროსაც ჩემ წინ მჯდომმა ქალმა შეჰკივლა, სწრაფად გადაიხარა გვერდზე, თესლი რომ აეცილებინა და ისტერიულად მოიხსნა სათვალე.

და მაინც, სად გადის ზღვარი პორნოგრაფიასა და არტ-კინოს შორის? როგორც ჩანს რეჟისორის გვარზე.

Gaspar Noe- Gaspar Noe- “Love”

ფსევდო-ეგზისტენციალურმა, ყალბი ნარატივებით გაჟღენთილმა მწირმა დიალოგებმა სიყვარულის უპირველოსობაზე და სიცოცხლის მოძრაობის ძალაზე გულისრევამდე მიმიყვანა. სამაგიეროდ, სექსის ესთეტიკა ლამაზად იყო გადმოცემული და ფერთა თამაშიც ფრიად ახარებდა (არამარტო) თვალს. უფრო საგულისხმო და ალბათ ფასეული ფილმში საკუთარი სექსუალური ფანტაზიების ძიება და ეტაპობრივი გახსნა იყო. მცდელობა რაღაც ახლის განცდისა და შემეცნებისა, თავისი შიშნარევი ინტერესით- მკაფიოდ იყო დახატული. საგულისხმოა ის ფაქტიც, რომ რეჟისორი არ შეუშინდა კულტურათა შორის სხვაობის წარმოჩენას, რა დროსაც…

View original post 412 more words